حکام خودکامه، خود و ملل خاورمیانه را -در
انظار جهانیان- مضحکه خاص و عام کرده اند؛ با اتکا به اقتصاد تک محصولی و در
اختیار گرفتن کلیه ی دارائی های مردم، چندین ملت و اقتصاد ملی آنها را از گردونه
جامعه جهانی خارج، ملت ها را منزوی و به چپاول منابع طبیعی آنها ادامه میدهند.
آنها با زیر پا نهادن ابتدائی ترین حقوق انسانی شهروندان، جوامع یادشده را هر روز بیش از روز پیش به قهقرا می کشند. از عقبماندگی حکام همین بس که به طعنه گفته شود: آنها روی دول استعماری را سپید کرده اند: جهان ترقی میکند، خاورمیانه تنزل.
عمق واپسگرائی و وقاحت حکام یاغی به حدی رسیده، که امروزه در برابر چشمان بهت زده ملل جهان، الیگارشی های حاکم بر کشورهای عربی حوزه خلیج فارس در صدد هستند، رقابت های تسلیحاتی خود را، به مسابقه هسته ای ارتقا(!) دهند!
علاوه بر خریدهای چند ده میلیارد دلاری تسلیحاتی درهفته های اخیر، اکنون شیوخ عرب نیز به هوس افتاده اند، همانند هیئت حاکمه در تهران، از توانمندی هسته ای بمنظور حفظ قدرت خود بهره برداری کنند.
آنها با اقامه کردن استدلالات غلط می کوشند، انگیزه ی تلاش خود برای دستیابی به سلاح های کشتار جمعی را، حفظ موازنه قدرت منطقه ای و هدفی مشروع، جهت بالابردن توان دفاعی خود، در برابر تهدیدات خارجی معرفی نمایند.
نگارنده برین باورست، که دولت ایالات متحده آمریکا و جامعه جهانی، بخوبی پی برده اند، هدف اصلی حکام خودکامه در تهران، از تلاش عجولانه برای دستیابی به توانمندی های هسته ای (که امروزه الگوی حکام عرب قرار گرفته است) نه بمنظور بالابردن کیفیت دفاع کشوری در برابر هجوم دشمن موهوم خارجی، بلکه حیله ای ست مزورانه، که آبشخور آن، نتیجه گیری خطرناک، از تجربه کره شمالی می باشد.
آنها مصمم هستند، در شرایط حاد داخلی (که احتمال مداخله خارجی افزایش می یابد) از این توانمندی، همانند تهدید بازدارنده ای، در برابرتصمیمات شورای امنیت سازمان ملل متحد بهره برداری نمایند و کماکان با دستی باز، به سرکوب داخلی ادامه دهند.
از سوی دیگر، آنها خطر دستیافتن گروه های افراطی* به تجهیزات نظامی ویرانگر خود را تهدیدی مهلک تر برای جامعه جهانی شمرده و پس از ایجاد ترس و نگرانی، خود را بعنوان «شیطان شناخته شده» در معادله ی مشهور
« better a known Devil as unknown ِDemons» معرفی می نمایند، تا به چپاول دارائی ها و سرکوب ملت های ستمدیده ادامه دهند.
*... هر یک بنحوی در خلق آنها موثر بوده اند.
آنها با زیر پا نهادن ابتدائی ترین حقوق انسانی شهروندان، جوامع یادشده را هر روز بیش از روز پیش به قهقرا می کشند. از عقبماندگی حکام همین بس که به طعنه گفته شود: آنها روی دول استعماری را سپید کرده اند: جهان ترقی میکند، خاورمیانه تنزل.
عمق واپسگرائی و وقاحت حکام یاغی به حدی رسیده، که امروزه در برابر چشمان بهت زده ملل جهان، الیگارشی های حاکم بر کشورهای عربی حوزه خلیج فارس در صدد هستند، رقابت های تسلیحاتی خود را، به مسابقه هسته ای ارتقا(!) دهند!
علاوه بر خریدهای چند ده میلیارد دلاری تسلیحاتی درهفته های اخیر، اکنون شیوخ عرب نیز به هوس افتاده اند، همانند هیئت حاکمه در تهران، از توانمندی هسته ای بمنظور حفظ قدرت خود بهره برداری کنند.
آنها با اقامه کردن استدلالات غلط می کوشند، انگیزه ی تلاش خود برای دستیابی به سلاح های کشتار جمعی را، حفظ موازنه قدرت منطقه ای و هدفی مشروع، جهت بالابردن توان دفاعی خود، در برابر تهدیدات خارجی معرفی نمایند.
نگارنده برین باورست، که دولت ایالات متحده آمریکا و جامعه جهانی، بخوبی پی برده اند، هدف اصلی حکام خودکامه در تهران، از تلاش عجولانه برای دستیابی به توانمندی های هسته ای (که امروزه الگوی حکام عرب قرار گرفته است) نه بمنظور بالابردن کیفیت دفاع کشوری در برابر هجوم دشمن موهوم خارجی، بلکه حیله ای ست مزورانه، که آبشخور آن، نتیجه گیری خطرناک، از تجربه کره شمالی می باشد.
آنها مصمم هستند، در شرایط حاد داخلی (که احتمال مداخله خارجی افزایش می یابد) از این توانمندی، همانند تهدید بازدارنده ای، در برابرتصمیمات شورای امنیت سازمان ملل متحد بهره برداری نمایند و کماکان با دستی باز، به سرکوب داخلی ادامه دهند.
از سوی دیگر، آنها خطر دستیافتن گروه های افراطی* به تجهیزات نظامی ویرانگر خود را تهدیدی مهلک تر برای جامعه جهانی شمرده و پس از ایجاد ترس و نگرانی، خود را بعنوان «شیطان شناخته شده» در معادله ی مشهور
« better a known Devil as unknown ِDemons» معرفی می نمایند، تا به چپاول دارائی ها و سرکوب ملت های ستمدیده ادامه دهند.
*... هر یک بنحوی در خلق آنها موثر بوده اند.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر